مراجعه به روانشناس با هزینه کم زیر نظر اساتید با تجربه
مهر 28, 1398

زمانی که تصمیم به ارتباطی صمیمی و زندگی مشترک با فردی دیگر میگیریم که به او علاقه مند هستیم باید بدانیم که نمیتوانیم صرفاً بر اساس افکار، خُلق و احساسات خودمان عمل کنیم بلکه در مواقعی باید بر خلاف خُلق، نظرات، عقاید، و افکارمان عمل کنیم. “تعهد” در رابطه صرفاً به معنای عام آن یعنی “عدم ارتباط با دیگری” یا “خیانت نکردن” نیست، بلکه ما متعهد میشویم برای هم کارهایی انجام دهیم که دیگران انجام نمیدهند، به هم آرامش ببخشیم و … باید متعهد شویم و قادر باشیم نه تنها خودمان و حال بدمان را “به نفع رابطه” تسکین دهیم بلکه طرف مقابل را نیز آرام کنیم و به او آرامش ببخشیم. این مسئله در ارتباط با هر دو طرف صدق میکند. باید یاد بگیریم هنگامی که تصمیم به وارد شدن در یک رابطه میگیریم از فرهنگ “خودمحوری” به سمت “رابطه محوری” حرکت کنیم تا ببینیم آنچه هم اکنون تجربه اش نمیکنیم (عشق) را تجربه خواهیم کرد یا اینکه با خودمحوری، خودمان را از این تجربه شیرین محروم می کنیم.

محمد خالقی-روانشناس بالینی
مرکز روانشناس بینش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.