«کمالگرایی احساسی» و عواقب آن

فرزند پروری
چند راهکار برای برخورد با ناسازگاری نوجوانان
اردیبهشت ۱۸, ۱۳۹۹

10

نویسنده: محمد خالقی
روانشناس بالینی
درمانگر اختلال‌های افسردگی، اضطرابی، وسواس، اختلال‌های شخصیت، مشاوره ازدواج

اگر «مدتهاست» غمگینی را تجربه می کنید، یا اگر «خیلی وقت» است که دل خوشی از زندگی ندارید، یا معتقدید رابطه ی صمیمانه شما یک شکست واقعی بوده، یا اینکه به خاطر شکست در رابطه ای «مدتهاست» حس و حال زندگی ندارید، یا اینکه در دام حسرتهای گذشته و فرصتها و عمر از دست رفته تان افتاده اید،  یا مدام به خودتان می گویید چرا برای من چنین شد؟ چرا؟ و  چرا؟ و ….. به یک معنا ممکن است از درجاتی از «کمالگرایی» برخوردار باشید، آن هم از نوع «کمالگرایی احساسی»، که معتقدید همیشه باید رویِ خوش دنیا به سوی شما باشد.

اینکه ما تمایل به خوشی و دوری از ناخوشی داشته باشیم امری طبیعی است. اما قوانین هستی همیشه بر اساس میل ما پیش نمی روند و از این رو داشتن باوری در ذهن مبنی بر اینکه همیشه در «بهترین» حالت باشیم با واقعیت همخوانی ندارد و غمگینی و اضطراب پیامدی غیرقابل انکار برای این باور است. در حقیقت افرادی که دچار کمالگرایی احساسی هستند از تحمل پایینی برای رویارویی با سختی ها، ناکامی ها و تلخی های هستی برخوردارند  و از طرفی هم نمیتوانند وقتی دچار مشکلاتی شدند خود را رها سازند و در دام آنها گیر می کنند. شما بخشی از واقعیتهای هستی را نمی خواهید و نمی پذیرید در حالی که قدرت دوری کامل از این رویِ ناخوشایند هستی را هم ندارید. برای همین «دردی» که برای همه وجود دارد برای شما تبدیل به «رنج» می شود. کیست که دچار بیماری نشود؟ چه کسی هست که در روابطش بارها احساس شکست، ناکامی یا تعارض را تجربه نکرده باشد؟ کسی را سراغ نخواهیم داشت که تا به حال حقش خورده نشده باشد. کیست که عزیزی را از دست ندهد؟ فردی نیست که اشتباهی مرتکب نشده باشد یا به او نخندیده باشند.

مطلب پیشنهادی  رضايت زناشويي و جذابیت

انسانی که به سلامت روان خویش اهمیت می دهد با پذیرش احساسات و رویدادهای ناخوشایند و البته یادگیری از تجارب و آمادگی برای رشد و تغییر، از کمالگرایی احساسی فاصله می گیرد و بارها وقتی تعادل زندگی اش برهم‌ میخورد به دنبال تعادل بر می آید. ما میتوانیم با احساسات ناخوشایند هم ‌زندگی کنیم. میتوانیم بخشی از وقتمان را به آنها اختصاص دهیم اما «فقط بخشی». پذیرش خوشایندی و ناخوشایندی هستی و اتخاذ رویکرد «زندگی کامل» (همه چیز در کنار هم: خوشی و ناخوشی) نه «کمال گرایی احساسی» (فقط خوشی) یکی از ویژگیهای مهم افراد تاب آور و سرسخت و از عوامل مهم سلامت جسم و روان است.

مرکز روانشناسی بینش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.